Експертите го споделуваат своето мислење за денешните машини за перење.
Еден електричар најпрвин потсети дека „некогаш“ машините биле направени да траат и дека секоја куќа можела да се пофали со уред кој ќе ја пречека следната генерација. Не беа евтини, но им беше гарантирано дека ќе работат и ќе траат долго.
„Луѓето знаат колку траеле апаратите за домаќинство во осумдесетите, тогаш се правеле за да можеш да се пофалиш на братучед ти колку си купил квалитетна машина. Белата техника била позната затоа што била квалитетна.
Денес е друго време, бидејќи порано се купувале на кредит, додека денес секој може да купи во готово, од плата или малку заштеда.А оваа бела техника не е направена за да се натпреварува со некоја друга по квалитет,туку по цена.
Па затоа цените се такви какви што се, а на нас ни е дадено да одлучиме што е најдобро за нас. Затоа сите производители имаат класи. Според моето искуство, порано биле правени да траат подолго”, рече тој.
Еве ви еден банален пример.Машината за перење треба да ги пере алиштата.Има разни програми,ама суштината е кога ќе ги ставите алиштата во неа да се изперат убаво и да сте задоволни.А порано земаа повеќе вода отколку што прават денес.
Колку помалку течност има, толку помалку време е потребно за загревање на водата, што одзема најмногу време. И тогаш таа е наводно еколошка, а колку јас можам да заклучам суштината е во убедувањето, да не кажам измама, дека тоа е најдобриот уред за вас.
Дека се разликува од другите за пар часови“, рече електричарот. Дали тогаш цената на белата техника го диктира квалитетот? Дали поскапото ќе трае подолго? „Така мислевме и порано, но веќе не е важно, денес цените се одредени…
Компанијата ја продава машината, нејзиното име и бренд. И така се чуваат цените, а името е изградено одамна, кога квалитетот сè уште постоеше“, рече тој. Еден вработен во правен тим рекол дека има примери во кои уредот „умира“ штом истече законскиот рок за замена или поправка во рамките на гаранцијата.
„Во пракса се случуваше уредот да се расипе веднаш по две години и тоа е законскиот рок во кој производителот мора да го поправи или замени. Донесена е важна европска директива која ги обврзува производителите да обезбедат резервни делови за машини за седум до десет години, фрижидери, шпорети…
Истражувањата покажаа поразителни резултати, огромен број на производи за бела техника во отпадот може да се поправат. Капитализмот и потрошувачкиот менталитет нè водат до исклучително краток рок на траење и неможност за поправка.
Практично е подобро да се купи нов отколку да се поправи. Затоа Европската Комисија ја усвои таа директива, но и уште една поврзана со означувањето на производите.
Сите се тркаат да ја намалат потрошувачката на енергија, да направат производ кој е поеколошки, кој троши помалку електрична енергија. Граѓаните треба да знаат како да изберат бела техника и што значат тие нови етикети“, рече тој.
