Тодорова сабота (Теодорова сабота), понекогаш Тодорица или Куца сабота се паѓа во првата сабота од Велигденскиот пост. Овој празник е посветен на настанот на кој учествувал свети Теодор Тиронски.
Во црковната приказна за свети Теодор се вели дека кога царот Јулијан Отпадникот наредил сета храна на плоштадот да се посипува со жртвена крв за да се понижат христијаните, свети Теодор побарал од градскиот епископ Евдоксија да им нареди на луѓето да јадат варена пченица.
Верувања и обичаи
Според обичаите, христијаните на овој ден готват пченица, која ја осветуваат во црквата и на тој начин го слават Свети Теодор, кој подоцна станал светец и великомаченик.
Се верува дека свети Теодор Тирон е и заштитник на добитокот, особено на коњите, па неговиот ден се слави и како Ден на коњот.
Нашиот народ верува дека ноќта на Тодорова сабота се движат поворки со коњи – демони, мртви, предци, кои во тоа време биле многу зли.
Жените не смеат да ја мијат косата во сабота на Тодорова сабота, не смееме да палиме оган во куќата, бидејќи демоните не сакаат чад.
Еднаш годишно, непосредно пред крајот на зимата, на Тодорова сабота, се слуша звукот на коњот кој замрзнува крв во вените. Тоа се Тодорци – пола луѓе, пола коњи, ама не се кентаури.
Тие се зли и припаѓаат на најопасните митски суштества на овие простори. Нивниот водач е Велики Тодор. Врската меѓу православниот светител свети Теодор и тодорите е што токму во времето кога тој слави тие избрале најмногу да нападнат.
Народот верува дека најголем број ментални нарушувања како лудило, самоубиство и опсесија се случуваат во текот на Тодоровата недела и следната што доаѓа.
Во некои делови кај нас се верува дека молитвите до Теодор Тирон можат да излечат од епилепсија. Се верува дека овој празник го слави доаѓањето на подобра сезона, па се вели дека свети Теодор отишол со своите коњи да донесе лето.
