Симеон бил персиски епископ во IV век.
За време на владеењето на царот Савориј или Сафор, Симеон бил мачен за Христа со двајца негови презвитери, Авделај и Ананија.
Пред нив умрел и царскиот евнух Устазан, кој најпрвин се одрекол од Христа, а потоа, трогнат од укорот на свети Симеон, пред царот повторно ја исповедал својата вера во Христа.
Уште околу 1.000 христијани биле одведени на местото на егзекуцијата заедно со Симеон. Симеон побегнал за да биде последен што ќе биде исечен и за да може да ги охрабри христијаните до крај, за никој да не се поколеба.
Кога презвитерот Ананија ја ставил главата на трупецот, целото тело му затреперило. А царскиот судски извршител Фусик, кој бил таен христијанин, почнал да го охрабрува Ананија велејќи: „Не плаши се, старче, затвори ги очите и биди храбар да ја видиш божествената светлина!“
Штом рекол така, бил наречен христијанин и обвинет кај Царот. Царот го ставил во маки, како и неговата ќерка, девицата Асцитреј, а свети Симеон на крајот бил обезглавен.
Следната година, на Велики петок, бил убиен за Христа и омилениот евнух на царот, Азат и со него и илјадници други верници. Тогаш царот се смилувал на својот евнух и престанал да ги убива христијаните. Свештеномаченикот Симеон бил убиен во 341 или 344 година.
