Лазаровата сабота и Цветници го претставуваат крајот на постот и објавувањето на Страсната седмица, неделата на Христовото страдање, смрт и Воскресение!
Во Лазарова сабота се празнува споменот на чудото што Христос го направил со воскреснување на својот пријател Лазар од Витанија од мртвите и на Цветници. Ова е празник на кој не се работи напорна работа.
Лазарова сабота или сабота на праведниот Лазар кај нашиот народ е позната и како Врбица, бидејќи тогаш Христос влегол во Ерусалим, каде што го пречекале децата.
Според евангелието според Јован, по веста за смртта на Лазар, Исус дошол во Витинија, каде што неговиот пријател бил погребан четири дена. Стигнал до гробот и побарал да се отстрани каменот.
Го поканил Лазар да излезе и тој го направил тоа, завиткан во погребно покритие. Исус го повикал Лазар да излезе и тој излегол. Ова чудо било и непосредна причина за смртната казна со распнување, која наскоро ќе следела.
Лазар по воскреснувањето како епископ поживеал уште триесет години на Кипар, каде што го посетила и Богородица. Воскресението на Лазар е победа на животот над смртта. Според четирите евангелија, настанот на Лазаревото воскресение е вовед во една нова вера, Воскресението.
Во христијанството овој празник го има значењето на победата на животот над смртта, а во богослужбите на тој ден се споменуваат доброволните страдања Христови и Лазаровото воскресение, како гаранција за воскресението на сите верници.
По воскресението на Лазар, следниот ден, на Цветници, Исус свечено влегол во Ерусалим, а вознемирениот свет свечено го пречекал, носејќи палмови гранчиња во рацете.
Православните верници ја слават Врбица како спомен на тој настан, кој за христијаните е празник на детската радост, бидејќи Христос, заминувајќи за Ерусалим, рекол: „Децата нека дојдат кај мене, зашто такво е Царството Небесно“.
Денешната симболика на врбата е во тој чин, по кој празникот го носи името. Ги симболизира палмовите гранчиња со кои христијаните го поздравувале Спасителот на влезот во Ерусалим. Ѕвоната се поздрав до Христос.
На овој ден се берат лиснати листови од врба, бидејќи се верува дека моќта на зеленилото се пренесувала на децата и на возрасните, бидејќи врбата поради бујниот раст се сметала за симбол на здравје и сила.
За Врбица обичај е да се носат врбови гранчиња околу половината, а ѕвона околу вратот кои го симболизираат поздравот кон Христос. За време на Цветната недела, девојките береле цвеќиња за Цветници. Сите носеле чинија за берење, бидејќи тие цвеќиња не се береле во скутот.
Набраното цвеќе не го внесувале во куќата, туку го оставиле под стреата. Во саксиите со цвеќе се ставало јајце, па се полевала вода, со која се миеле утредента на Цветници, за да им побелее лицето и да мириса на собрано цвеќе.
Во деновите на Цветната недела било обичај народот да се украсува со врби и коприви. Се верува дека овие две растенија имаат голема магична, заштитна и исцелителна моќ.
