За многумина смртта е најстрашната работа, но има и луѓе кои често се прашуваат дали навистина постои живот после смртта и како изгледа тој?!
Една жена штотуку даде одговори на сите прашања што ги интересираат многумина. Нејзината исповед натера многу луѓе да се наежат, но од друга страна ја реши дилемата како изгледа моментот на смирување и дали е исто за сите:
„Имав искуство на клиничка смрт, бев мртва околу 10 минути. Некои велат дека тоа што го чувствував не беше вистинска смрт, туку дека мојот мозок создаваше слики, но јас знам што беше тоа, тоа беше смирување, односно смрт.
Немав визија, ниту тунел, ништо, туку само темнина и чувство кое ме обзеде. Тоа беше еден вид блаженство. Иако можев да слушам совршено добро – звуците на мониторите што емитуваат права линија, метежот и вревата околу мене и обидите за оживување.
Го слушнав сето тоа и панични гласови, но ништо не почувствував. Беше како да спиеш во длабок сон, токму така беше. Додека тонев во состојба на несвест, чувствував дека ми беше многу ладно, но бев опуштена.
Немав потреба да дишам, немаше никаков страв или каков и да било вид болка, туку само целосен мир. Сè само постепено се затемнуваше се додека не стана целосна темнина. Целото искуство ме шокираше, но не се исплашив.
Освен тоа, не се чувствував како да сум сама или како да одам во непознатото, иако немаше никој околу мене, туку се чувствував како да не сум сама, дека можам да разговарам со другите.
Последно што се сеќавам е дека сакав да бидам на друго место, а потоа како одеднаш да се појавив таму, како да сум во сон во кој што и да замислам можам да го постигнам. Тоа ме исполни со среќа“.
