Утре е еден од четирите најголеми празници посветени на починатите во православието.




Годинава на 5 ноември православните верници го слават еден од четирите најголеми празници посветени на починатите – Митровденска задушница.
Овој празник секогаш се паѓа во пресрет на Светиот великомаченик Димитриј, поради што се нарекуваат Митровденски чествувања. Во црквите ќе биде одбележано со света Литургија и панихида на која свештеникот ја полева пченицата со вино, а по богослужбата се посетуваат гробиштата.




На гробовите се носат свеќи, а свештениците вршат индивидуални панихиди и читаат молитви за покојникот. Ако не е можно да се оди на гробот на покојникот, им се служи панихида во црквата.
Според учењето на Црквата, на Евхаристијата верниците се молат во храмовите и гробиштата за упокојување на душите на починатите, а прават и милостиња.




Во црквата на Евхаристијата се спомнуваат и зборовите на свети Јован Златоуст, еден од најголемите теолози од четвртиот век на христијанската проповед:
Помогнете им на мртвите и спомнете ги. Не двоумете се да им помогнете на оние што заминале и да се молите за нив.




На овој ден најмногу се оди на гробиштата. На гробиштата се носи храна, која обично ја подготвуваат жените дома.
Се печат колачи од бело брашно, кои понекогаш се нарекуваат „просфора“. Се подготвува ракија, пиво, вино, вода, а на места се вади и пченица.




Спомен обележјата никогаш не се за време на постот, ниту пак паѓаат на постот, бидејќи секогаш се во сабота. Се носат свеќи колку што се спомнуваат мртви.
Во сите краишта кај нас поп излегува да ги окади гробовите. Ако случајно се спречи свештеникот да дојде, тогаш некој присутен го прави кадењето со темјан.




Заедничко за панихидата во сите делови е излегувањето на гробиштата и организирањето богослужба кај гробот. Понекогаш тоа е само пита, колачи, кафе и вода.
На некои места се носат варени јајца и печени. На гробиштата треба да се послужи барем еден залак, како што е обичај.




Со спреманото се служат роднините кои отишле на гробиштата, а непознати лица не се одбиваат доколку сами се приближат до гробот. Се смета за голем грев и навреда за мртвите ако некој го одбие или дури и го избрка од гробот.


