Нашата православна црква и нејзините верници денеска ги слават Свети Лав, епископ римски и свети Флавијан, патријарх Цариградски. Денешниот ден е посветен на двајца светци и борци за христијанството.
Свети Флавијан
Бил цариградски патријарх од 446 до 449 година.
Тој бил наследник на свети Прокло и современик на папата Лав. Одлучно се борел против Евтихиј и Диоскориј, но не доживеал да го види исходот од Четвртиот вселенски собор, бидејќи пред тоа на соборот во Ефес бил толку бездушно претепан и згазен што таму умрел.
Христијанската традиција вели дека тој бил верен Христов војник, храбар бранител и исповедник на православната вера. Починал во 449 година.
Нашата православна црква го слави на 18 февруари според црковниот календар, а на 3 март според грегоријанскиот календар.
Свети Лав Римски
Роден во Италија од побожни родители. Тој најпрво бил архиѓакон кај папата Сикст III, а по неговата смрт бил издигнат, и преку својата волја, на тронот на папата.
Кога Атила и Хуните се приближиле до Рим и веќе се подготвувале да го уништат и запалат овој град, Лав се појавил пред него во епископска облека, го скротил гневот на водачот на Хуните и ја отстранил пропаста на Рим.
Колку што Атила се советувал од светиот човек, толку морал да се исплаши од видението на апостолите Петар и Павле, кои стоеле покрај Лав и со запалени мечеви го прекрстиле Атила.
И Лав не само што го спасил Рим, туку многу помогнал да се спаси Православието од ересите на Евтихиј и Диоскориј. Оваа ерес се состоеше во спојување на божествената и човечката природа на Христос во едно и, следствено, во откажување од двете волји во лицето на Господ Спасителот.
Затоа, во Халкидон се свикал IV Вселенски собор, каде што се читало посланието на Лав, кое Лав го напишал и го положил на гробот на свети Петар, а свети Петар го поправил.
Пред својата смрт, тој поминал четириесет дена постејќи и молејќи се на гробот на апостол Петар, молејќи го овој да му каже дали му се простени гревовите.
Апостолот му се јавил и рекол дека му се простени сите гревови, освен гревовите при ракополагањето на свештениците (што покажува колку е сериозен гревот на недостојното ракополагање).
Светецот повторно се насочил кон молитвата се додека не го известиле дека неговите гревови се откупени. Потоа мирно му ја предадол душата на Господа. Свети Лав се упокоил во 461 година.
