Нашата православна црква денеска го слави светецот, заштитник на градот Венеција, но и стоката, великомаченикот Теодор Тирон.
Тирон патем значи регрут, а сите негови маки започнале кога се приклучил на војската. Штом свети Теодор пристигнал во војска во полкот Мармара, во градот Амасија, започнал страшен прогон на христијаните под царевите Максимијан и Максимин.
Младиот човек не сакал да сокрие дека е христијанин, па бил жестоко казнет. Некој лош судија наредил да го стават во затвор и да ја запечатат занданата. Сакал на тој начин да го изгладне.
Во занданата Самиот Христос му се јавил на Теодор да го охрабри својот маченик и му рече: „Не плаши се, Теодоре, јас сум со тебе, не земај повеќе земна храна и пиење, зашто ќе бидеш во друг живот, вечен и непропадлив со мене на небото“.
Во занданата на младиот маченик се појавиле мноштво ангели, кои со својот сјај и белина ја осветлиле занданата, а стражарите исплашени и зачудено го гледале сето тоа.
Набргу потоа свети Теодор бил изваден од занданата и мачен, а потоа осуден на смрт. Го фрлиле во оган и во него му ја предадол душата на Господа во 306 година.
Верувања и обичаи
Моштите на Теодор се сместени во манастирот Ново Хопово на Фрушка гора. Нашата православна црква се сеќава и на Теодор Тирон во Тодорова сабота (Тодорица), која секогаш се паѓа во првата сабота од Великиот пост.
Според обичаите, христијаните на тој ден готват пченица, која ја осветуваат во црквата и така го слават Свети Теодор.
Исто така, се верува дека Свети Теодор Тирон е заштитник на стоката, а особено на коњите, па неговиот ден се слави и како Ден на коњот.
Во некои делови кај нас се верува дека молитвата кон Свети Теодор Тирон може да ја излечи епилепсијата.
