Нашата православна црква денеска го одбележува споменот на светите маченици Емилијан и Јакинт
Јакинт бил дворјанин на царот Трајан и таен христијанин. Еднаш, кога царот Трајан со сите дворјани свечено им принесувал жртви на идолите, Јакинт отсуствувал на оваа церемонија. Затоа бил обвинет и изведен на суд пред царот.
Царот го советувал да се одрече од Христа и да принесува жртви на идолите. Но Јакинт останал тврд како дијамант и му ги кажал на царот познатите зборови: „Јас сум христијанин, го почитувам Христа, Му се поклонувам и Му се принесувам како жива жртва“.
Претепан, плукнат, изгребан, овој свет маченик бил фрлен во зандана. Според царската наредба, тие не му дале ништо да јаде освен идолски жртви. Но, Јакинт не сакал да јаде и по 8 дена починал во занданата.
Според христијанската традиција, по неговата смрт, затворениците виделе два светли ангели во занданата. Едниот го покрил телото на маченикот со својата светла облека, а другиот му положи прекрасен венец на главата. Јакинт Кесариски умрел во 108 година.
Молитва
Твојот маченик, Господи, Јакинт, во страдањата прими непропадлив венец, од Тебе Боже наш, зашто имајќи ја Твојата помош ги победи мачителите и ја уништи немоќната дрскост на демоните: спаси ги нашите души со Неговите молитви.
Светиот маченик Емилијан
Во времето на Јулијан Отпадник, во тракискиот град Доростол, имало еден млад човек по име Емилијан, слуга на градоначалникот.
Кога императорот Отступник почнал да го сатиризира христијанството низ Римската империја со оган и меч, царски емисар дошол во Доростол да ги убие христијаните. Но, тој не најдел ниту еден.
Задоволен од тоа им приредил голема гозба на граѓаните на Доростол, а на идолите им наредил голема жртва и веселба низ градот, дење и ноќе. Таа ноќ свети Емилијан ги обиколил идолските храмови, пазарите и градските улици и со чекан ги искршил сите идоли.
Следниот ден владеел терор во градот. Сите ги барале соуништувачите на своите богови. Бил фатен некој селанец, гледајќи дека тоа утро минува покрај храмот, Емилијан, гледајќи дека ќе настрада невин човек, си рекол:
„Ако го скријам своето дело, тогаш каква корист ми е тоа што го направив. Зарем нема да се најдам пред Бога како убиец на невин човек? Затоа се пријавил кај царскиот емисар и тие признале сè.
Овој бесен го праша Емилијан, кој го наговорил да го направи тоа? Христовиот маченик одговорил: „Бог и мојата душа ми заповедаа да ги срушам тие мртви столбови, кои вие ги нарекувате богови“.
Тогаш судијата наредил да го камшикуваат, а по камшикувањето и другите маки да го изгорат во оган. Така завршил неговиот земен живот на св. Емилијан и се преселил во рајот на 18 јули (според стариот календар) 362 година.
