Денес нашата православна црква и нејзините верници ја слават Преподобна Марија Египетска, која секоја година се слави на 14 април.
Света Марија Египетска се смета за симбол на покајанието и светоста, нејзините дела се толку големи што мора да ни бидат пример не само денес, туку и засекогаш.
Житието на оваа светителка го напишал св. Софрониј, патријарх Ерусалимски. Еден јеромонах, старецот Зосима, еднаш за време на постот отишол во Јорданската пустина за дваесет дена пешачење.
Наеднаш здогледал човечко суштество, суво, голо, а косата бела како снег, кое почнало да бега од погледот на Зосима. Старецот трчал долго, додека суштествoто не легнало во поток и не извикало: Аве Зосиме, прости ми заради Господа, не можам да ти се обратам, бидејќи сум гола жена!
Тогаш Зосима и ја фрлил својата горна облека; ја облекла облеката и му се јавила. Старецот се исплашил кога го слушнал неговото име од устата на таа непозната жена.
По долго туркање, жената му го кажала својот живот. Родена била во Египет, а од дванаесет години почнала да живее во разврат во Александрија, а во разврат поминала цели 17 години.
Бркана од развратниот телесен оган, таа седнала еден ден на брод што пловел кон Ерусалим. Пристигнувајќи во Светиот град сакала и таа да влезе во црквата за да се поклони на светиот крст, но некоја невидлива сила ја задржала и не и дозволила да влезе.
Таа со голем страв ја погледна иконата на Пресвета Богородица во притвор и ѝ се помолила да и дозволи да влезе и да го целива светиот крст, исповедајќи ја својата грешност и нечистотија и ветувајќи дека подоцна ќе оди таму каде што Пресвета Пречиста ја упати.
Тогаш и било дозволено да влезе во црквата. Откако го целивала крстот повторно излегла пред иконата и и се заблагодарила на Богородица, но во тоа слушнала глас: Ако го поминеш Јордан, ќе најдеш добар мир!
Таа веднаш купила три леба и заминала за Јордан, каде што пристигнала вечерта. Следниот ден се причестила во манастирот Св. Јована и ја преминала реката. И живеела во пустината 48 години, во премногу маки, во страв, во борба со страсни мисли како диви ѕверови.
Се хранела со желбите. После тоа, кога стоела на молитва, го видела Зосима како стои во воздухот. Таа го замолила да ја донесе нејзината Причест на брегот на Јордан следната година, а таа ќе дојде да се причести.
Следната година, Зосима дошол со Причест на брегот на Јордан во вечерните часови, но се чудел како светителката ќе го помине Јордан. Во тоа, според месечината, видел дека дошла до реката, се прекрстила и ја преминала реката и одела по водата како на суво.
Кога се причестила, го замолила следната година да дојде на истиот поток каде што првпат се виделе. Зосима отидел и го нашол нејзиното мртво тело на тоа место, и неколку глави на песокот биле напишани:
Погреби, авва Зосима, на ова место телото на смирената Марија, предај го правот на прашината, се претставив на 1 април ноќта на Христовото спасоносно страдање преку причестувањето на Божествените Тајни.
Од овој напис Зосима го дознал нејзиното име, а второто и страшно чудо, дека таа минатата година таа иста ноќ кога се причестила пристигнала во тој поток , до кој тој морал да патува 20 дена.
И така Зосима го погребал телото на чудотворната светица Марија Египетска. И кога се вратил во манастирот, ја раскажал целата приказна за нејзиниот живот и чудата, кои тој лично ги видел од неа.
