Нашата православна црква утре ќе го слави Свети Василиј Острошки, чии мошти се чуваат како големи светилишта во манастирот Острог во Црна Гора, а се место за аџилак на верниците од сите вери.




Свети Василије Острошки (Јовановиќ) е роден во селото Мркоњиќи, Попово Поље во Херцеговина, Република Српска. Роден е на 28 декември 1610 година од побожни и благочестиви православни родители Петра и Анастасија Јовановиќ.
На крштевањето родителите му го дале името Стојан. Се замонашил во Успенскиот манастир на Пресвета Богородица во Требиње, а како монах набрзо се прославил со својот подвижнички живот, а подоцна бил избран и за захумлески и скендериски епископ.




Како епископ живеел во манастирот Тврдош, од каде што се обратил во православие. Кога Турците го уништиле Тврдош, светителот се преселил во манастирот Острог, каде го продолжил својот опасен подвижнички живот.
Тој се упокоил во Господа во 1671 година, а неговите чудотворни мошти и неговиот гроб се зачувани до денес. Православните верници го почитуваат и слават овој светител во сите земји.




Свети Василиј меѓу народот е познат по својот подвиг и многубројните чудотворни исцеленија. Аџилакот на народот во Острог започнал за време на овоземниот живот на Свети Василиј, продолжил по празнувањето на неговите свети мошти и трае до денес.
Освен празникот Василиј, денови на собор во Острог се Троица, Петровден, Илинден и Денот на Успение на Пресвета Богородица. Во тие денови во Острог се собираат десет или дваесет илјади благочестиви поклоници.




Празник без обичаи
На овој голем празник со затементи букви во црковниот календар не се вршат никакви пагански обичаи или ритуали.
На празникот Свети Василиј единствено што треба да направите е искрено да му се молите на чудотворецот – се верува дека секоја искрена желба од се срце ќе ви се исполни.




Различните чуда што Господ ги правел преку Свети Василиј и кои секојдневно ги прави и покажува над секој што доаѓа и бара помош од Господ преку овој голем светител, не може да се избројат.
Во февруари 1942 година, при бомбардирањето на манастирот Острог, граната од германски планински топ удрила во камениот ѕид над Горниот манастир, ја скршила вратата на црквата Светиот Крст, но не експлодирала.




Гранатата се распарчила на два дела по падот. Подоцна вештачењето утврдило дека гранатата била целосно исправна. Се верува дека светецот не го дозволил тоа. Оваа граната се уште се чува во Горниот манастир.


