Без разлика дали ќе го одгледувате во градина или во саксија, божурот ќе ви даде грст убави и миризливи цвеќиња, кои ќе продолжат да цветаат во следните 15 години.
Божурот е растение со крупно цвеќе, со ливчиња кои можат да бидат бели, розови, жолти, црвени и виолетови, додека плодот е во форма на вреќа со крупни семки.
Во зависност од видот, цвета од средината на мај до средината на јуни, а успева на плодна почва со слабо кисели реакции и умерена влажност и е отпорен на ниски температури.
Се верува дека божурот им носи среќа на жените, но и благосостојба на целото семејство, а ова растение со векови е дел од источната традиционална медицина, каде што се верува дека ја брка негативната енергија и злите духови.
Најдобро време за садење божур во градината е рана пролет или од средината на септември до октомври, додека растенијата во саксии може да се садат во текот на целата година.
Дрвен божур се става во јами длабоки околу 50 см, широки до 70 см, на чие дно се става дренажен слој со дебелина од 20 см, а потоа се истура квалитетен хумус, на кој се истура ѓубриво и повторно се става земја.
Божур може да се размножува од семиња кои бавно ‘ртат, па потребни се две до три години за да се добие растение кое ќе процвета само пет години по сеидбата. Затоа, овој метод ретко се користи.
Тревниот божур се размножува со делење на бокорот, секоја четврта година, во рана пролет или рана есен, откако лисјата ќе венеат. Прво треба внимателно да ја отстраните почвата, а потоа испратете го бокорот и поделете го со остар нож, внимавајќи секој дел да има три врвни пупки.
Поделените корени се засадуваат на растојание од најмалку еден метар. Дрвенестите божури се размножуваат со сечи (кога растението цвета) или со калемење (во август).
Она што исто така е важно да се нагласи е дека божурот не бара некоја посебна грижа, а доколку се засади на соодветно место секоја година ќе има поголем и побуен расцут. Постојат неколку различни видови на божур, а тревниот божур е еден од попознатите.
Покрај тоа, тука се и грмушките дрвенести божури, кои достигнуваат висина и до метар и половина, а со доаѓањето на постудените денови лисјата им се сушат. Секоја година на пазарот се појавуваат и десетици нови хибриди.
