Главна карактеристика на христијанинот е отсуството на страв и присуството на радост, вели Православието. Како да не се плашиме и денес? Прочитајте …
Првa Баднa вечер во Витлеем
„Не плаши се земјо, радувај се и весели се, зашто Господ ќе направи големи работи“. (Книга на пророкот Јоил 2,21)
На првата Бадна вечер, односно ноќта пред Христовото раѓање, на куќите немало украси, оган во кој горел Бадниково дрво, ниту огномет. Никој внимателно не го барал Бадник, ниту му се молел на новородениот Спасител за благослов во текот на следната година. Тоа била само една обична ноќ во Витлеем.
Во тоа време римскиот цезар Август наредил да се попише целото население. Еврејската држава била под римска власт, па морале да се наведат и Евреите. Тоа значело дека секој морал да оди на местото од каде што потекнуваат неговите предци.
Така, стариот Јосиф, сопругот – заштитникот на Пресвета Богородица и самата Богородица, отишле во Витлеем бидејќи и двајцата биле од Давидовото племе, а во Витлеем се родил цар Давид.
ОКОЛНОСТИ НА ЕВРЕЈНИОТ НАРОД ТОГАШ
Народот на Израел живеел во прилично застрашувачки период во тоа време. Со нив владеел тиранин, кралот Ирод, кој бил психички нестабилен и параноичен, па лесно ги убивал луѓето околу себе. Како дополнителна неволја, земјата била под окупација на Римската империја. Римјаните имале контрола над нивната држава.
Евреите повеќе не биле слободни да живеат како што сакаат и да работат како што сакаат. Тие се прашувале дали Римската империја некогаш ќе престане да владее над нив и дали нивното сурово владеење некогаш ќе престане. Тие се прашувале дали нивниот свет некогаш ќе се промени.
И тогаш наеднаш им се јавил ангел Божји на пастирите во близина на Витлеем и им рекол да не се плашат, бидејќи се роди Месијата, Спасителот на народот. Евреите со векови го чувале пророштвото за раѓањето на Месијата, кој ќе ги ослободи од ропството.
Првата Божиќна прослава во Витлеем
Посетата на ангелот Божји била првата Божиќна прослава. Овчарите виделе дел од натприродниот небесен свет. На тој Прв Божиќ во историјата, имало голема прослава на небото поради Раѓањето на Синот Божји во човечкото тело. На земјата се радувале само Јосиф, Богородица и пастирите. Сè било темно, во тишина, како и секоја друга ноќ.
ТЕКОВНИ ОКОЛНОСТИ
Дури и во денешното нестабилно, агресивно време, многу е лесно да се живее во страв. Се чини како на секој чекор да се слуша вест за нова трагедија, која се случила некаде во светот. Гледајќи наоколу, ние сме заплашени од околностите кои не се подобруваат. Сето ова лесно може да не исплаши.
Во исто време, ние сме мачени од стравови за нашата лична иднина; „Што ако ја загубам работата? Што ако ми умре некој важен, кого сакам? Што ако се случи ова? Што ако се случи тоа? Многу работи се случуваат во нашите глави.
Ова е порака на Роденденот на Синот Божји; „Не плашете се, зашто, ете, ви пренесувам радосна вест за голема радост, која ќе биде за целиот народ. (Лука 2,10)
Главната карактеристика на христијанинот е отсуството на страв и присуството на радост. Дали се тоа и твои особини? Отстранувањето на стравот е токму она што го донесе Раѓањето на Божјиот Син Исус.
Благодарение на раѓањето на Синот Божји, можеме да се радуваме во Господа, затоа што сме спасени со Него од смртта, гревот и ѓаволот.
„СЛАВА НА ВИСИНАТА НА БОГА И МИР НА ЗЕМЈАТА, ДОБРА ВОЛЈА МЕЃУ ЛУЃЕТО“ (Лука 2,14).
