Православните верници денеска го слават Свети Трифун, денот на љубовта и виното.
Кој бил Свети Трифун и какви народни обичаи се практикуваат на негово време? Според легендата, Свети Трифун имал исцелителна моќ. Тој станал познат откако ја исцелил принцезата Гордијана, ќерката на римскиот император Гордиј.
Принцезата Гордијана сериозно се разболела психички и многу лекари се обиделе да ја излечат, но безуспешно. Кога демонот викнал од принцезата, тој објавил дека никој друг нема да може да го избрка освен човекот по име Трифун.
Кралот веднаш решил да го пребара целото кралство и да ги донесе сите луѓе чии имиња ги изговорил демонот. Многумина се обиделе, но само еден успеал.
Императорот Гордиј богато го наградил Трифун, но неговата одлука била да се врати на стариот скромен живот и одгледувањето гуски, а тој им го поделил богатството на сиромашните.
По доаѓањето на царот Декиј на римскиот престол, повторно започнало прогонството на христијаните. Бидејќи не сакал да се одрече од Христа, свети Трифун доживеал страшни маки на крајот од кои главата му била отсечена.
Бил погребан во Кампсада, неговото родно место, по што неговите мошти биле пренесени во Цариград, од каде што е донесен во Котор, каде што се наоѓа и денес.
Народни обичаи
Свети Трифун е слава на лозарите. На негов ден, обичај е лозарите да закројат барем една лоза, а потоа да ја преливаат со вино. Се верува дека тоа ќе му даде на лозјето побогат плод.
Меѓу народот има многу верувања поврзани со Свети Трифун. Велат дека ако тој ден врне дожд, сите плодови и посеви ќе дадат добар плод, а ако денот е ведар, годината ќе биде сува и неплодна.
Нашиот народ веруват дека со овој ден доаѓа пролетта, ги буди растенијата и животните и највозвишеното човечко чувство – љубовта, каде што ја има улогата на чувар на брачната љубов и верност, го сметаат и за чувар на земјоделските култури, овоштарниците и лозовите приноси.
На некои места овој ден го слават како заветен ден, верувајќи дека тој ги штити селата од градот и поплавите.
