Не можете да ги доживеете овие мои години без да имате проблеми. Годините и неволјите секогаш одат заедно, рекла кутрата стара баба и и одржала животна лекција на младата жена.
Тоа беше прекрасен пролетен ден, мислите на младата жена беа исполнети со чувство на мир додека размислуваше за смртта и воскресението на Исус. Застана за момент на врвот од скалите што водеа до главната улица сега полна со луѓе кои брзаат на работа.
На старото место, на почетокот на преминот, седеше стара продавачка на цвеќиња. На раширена вестникарска хартија околу нејзините нозе беа распоредени букети свежо цвеќе.
Продавачката на цвеќиња се насмевна, а нејзиното старо, збрчкано лице блесна од некоја внатрешна радост. Без многу размислување, младата жена се сврте, избра букет и праша: „Денес изгледа сте среќни?
„Зошто да не“, одговорила старицата. „Се е во ред. нели? Беше лошо облечена и многу стара, нејзиниот одговор ја изненади жената. „Па, седите овде со години. И секогаш сте насмеани. Изгледа добро се справувате со вашите неволји?
„Па, не можете да ги доживеете овие мои години, а да немате мака. Годините и неволјите секогаш одат заедно“, одговори таа. „Но, сето тоа ти е како Исус и Велики петок“, а потоа таа застана. “Како што?” – прашала жената.
“Како Исус и Велики петок. Кога Исус умре на крстот во петокот, тоа беше најлошиот ден за Исус. И кога ќе се појават проблеми, секогаш се сеќавам на тоа. Затоа што тогаш се потсетувам себеси и што се случи со Исус три дена подоцна.
Потоа Исус воскресна од гробот – воскресна од мртвите. Кога работите ќе тргнат наопаку, научив да не ротам, туку да чекам три дена, затоа што тогаш се ќе биде во ред“.
Младата жена се насмевна во знак на поздрав и продолжи понатаму. Таа со себе зеде мала лекција за трпение и секогаш кога ќе дојдеа неволји или неприлики, таа секогаш се сеќаваше на зборовите: „Дај му на Бог прилика да ти помогне. Почекај три дена“.
