Бог му дал голема моќ чудотворна
Овој голем божји добродетел, Свети Ипатиј, епископ на градот Гангра во Пафлагонија, учествувал на Првиот вселенски собор во Никеја, каде се борел со другите свети Отци, борејќи се за верата, а Арија го предала на анатема.
Имал голема чудотворна моќ од Бога: лекувал од секоја болест и истерувал демони. Во едно село ја претворил горчливата вода во слатка. На друго место се молел за топла лековита вода. И кога патувал покрај река една темна ноќ, од водата се појавиле запалени свеќи и му го осветлиле патот, за да не се лизне и падне во реката.
Го убил и страшниот змеј. Бидејќи за време на владеењето на Констанциј, синот на Константин Велики, на некој непознат начин, од некаде во кралските палати влегол голем змеј и лежел пред самата врата на царската ризница, каде што било златото и целото кралско богатство. И не дозволувал на никој да се приближи.
Исплашен од тоа, царот Констанциј испратил пратеници кај свети Ипатиј Божји, барајќи од него да дојде во Цариград, бидејќи светителот бил славен од сите страни поради чудата што ги правел со Христовата благодат. Кога пристигнал, царот го пречекал и му се поклонил на земја и му покажал секаква почит.
И го молел да ги избрка змејовите со неговата молитва пред царските ризници, кога ниедна човечка сила не можела да ги избрка. Многу свештеници се обиделе да го избркаат со молитва, но не успеале, па некои настрадале. Светителот му рекол: Ако нашата молитва не успее, царе, ќе успее вашата вера во Бога.
И паѓајќи на земја, светителот долго се молел. Потоа станал и му рекол на кралот: Нареди да се постави голема печка на средината на хиподромот, каде што се наоѓа статуата на татко ти, и запали силен оган, па нека ме чекаат додека стигнам таму. .
Тоа се направило веднаш. Светиот чудотворец Ипатиј го зедол својот архиерејски жезол, отидол во царските ризници и со жезолот станал змеј. Кралот и народот со страв и трепет го гледале оддалеку, зашто змејот не сакал да се помрдне, иако светецот долго време го тепал.
Очекувале змејот да скокне врз светецот и да го убие, како што направил со некои свештеници. Но светителот ги подигнал очите кон небото, го повикач Господа на помош и го стави жезолот во устата на змејот и му рекол: Во името на мојот Господ Исус Христос, следи ме!
Змејот го стегнал својот стап со забите и отишол со светителот како врзан затвореник, бидејќи големиот чудотворец навистина го врзал со силата Божја. И така водејќи го змејот, светецот го посетил целиот хиподром и плоштад. И сите го гледаа со ужас и восхит.
Бидејќи змејот бил многу страшен, тој бил долг шеесет лакти. И кога светителот се приближил до многу врелата печка, му рекол на змејот: Во името на Христос, кога најмалку проповедам, ти заповедам да влезеш во овој оган! – Влетал страшниот змеј, влетал во вжештената печка и таму изгорел.
А сите присутни, кои со ужас го гледале, го прославиле Бога што во нивни денови на светот му открил таква светлина и таков чудотворец како Свети Ипатиј. Тогаш царот му упатил голема благодарност на Бога и на неговиот добротвор, свети Ипатиј.
И оттогаш го почитувал блажениот како свој татко. И царот наредил да се направи ликот на Ипатиј за време на животот на овој светител, а тој лик царот го чувал во својот двор како оружје против секоја непријателска сила.
Кога свети Ипатиј се враќал од Константинопол во својот град, на патот во теснец го чекала вооружена заседа на злите еретици Новатијан. И кога дошол, тие одеднаш налетале на него, му нанеле многу рани и го фрлиле од висок рид во кал.
А светителот, едвај жив, малку ги кренал рацете, погледна кон небото и како што некогаш светиот првомаченик Стефан се молел за своите убијци велејќи: „Господи, не прифаќај го ова за грев!“ И додека тој се уште се молел, една жена од истото друштво го удрила со камен во главата и светителот го завршил својот земен живот.
И неговата света душа, ослободена од телото, се вознесе кај Бога. Убијците го зеле телото на светителот, го сокриле во блиската штала и си заминале.
Но, Божјата казна брзо ги опфатила убијците: таа жена веднаш ја фатил нечист дух, и таа одеднаш полудела, го зела истиот камен и се удрила со него. Тогаш сите останати полуделе, и силно се ударале.
Тогаш земјоделецот, сопственикот на таа штала, кој не знаел ништо за криминалното убиство, дошол да земе храна за стоката од шталата. И го слушнал гласот на ангелите како пеат и се зачудил. И кога го зедол сеното, целото рането го свртел мртвото тело и уште повеќе се исплашил.
И знаејќи дека тоа е телото на неговиот епископ, свети Ипатиј, веднаш ги известил своите придружници, а потоа отишол во градот Гангра и известил за тоа. И веднаш граѓаните на Гангра со голем плач отишле таму, го зеле чесното тело на светиот отец и својот пастир и чесно го погребале на видно место.
А кога телото на светителот го носеле за да го погребаат, убиецот тргнала по светото тело и се удрила со истиот камен со кој го убила архиепископот Божји и пред сите го признала својот грев. Кога светото тело било погребано, тогаш оваа жена била исцелена од лудилото на гробот на светителот.
Исто така, на гробот на светителот, сите други учесници во убиството на светителот биле излекувани од лудило. Така светителот и по својата смрт, изјавувајќи ја својата незлобност, им направил добро на своите непријатели. И таму се случувале многу други чуда и исцеленија за луѓето кои со вера доаѓале на гробот на светителот.
