Нашата православна црква и нејзините верници утре го слават Успението на Пресвета Богородица или Голема Богородица, како што тој празник се уште популарно се нарекува.
Успение на Пресвета Богородица спаѓа во редот на Богородичните празници, на кои му претходи двонеделен пост. Преданието вели дека Богородица живеела 60 години и била сведок на многу славни настани поврзани со ширењето на верата во Исус Христос.
Празникот Голема Богородица во многу семејства кај нас се слави како семејна веселба, а често е и црковна прослава, односно прослава на целото село.
Затоа сите обичаи поврзани со празниците посветени на Богородица се засноваат на почитување на нејзиниот култ, во кој се вградени верувања и ритуали од народната религија.
Обичаи и верување
Според нашите верувања, во периодот меѓу двата празника Богородица, важно е да се вршат обреди во кои се изразува благодарност на Богородица, заштитничката на жените, за раѓањето на децата, а потоа и за плодноста на жените и плодноста на земјата и добитокот.
За празниците Голема и Мала Богородица, вообичаено е жените, особено, да почитуваат голем број забрани поврзани со извршувањето на работата во и околу куќата.
На верниците им се советува да не се занимаваат со домашни работи, а тоа особено важи за жените. На празникот Успение на Пресвета Богородица, исто така, не е добро да правите ништо со рацете, или да започнете нов бизнис.
Прославата на Успение на Пресвета Богородица кај нас била придружена со панаѓури на кои празнично расположени се собирале да се сретнат и да се дружат или да тргуваат. На саемите се среќавале момчиња и девојки, играле во рингишпил, а најчесто таму се договарале свадби.
Според народното верување, Света Богородица е заштитничка на болните, па многу болни кај нас биле носени на изворите со лековита вода за да се измијат за овој празник.
Исто така, се верува дека билките и тревите собрани на Велика Богородица имаат исклучително лековити својства. Се берат боровинки и лековити билки, а се верува дека ќе донесат здравје и благосостојба за сите во домот.
Во минатото се одржувале бденија во храмовите или над изворите на вода, а потоа се изговарале молитви за исцелување од болки во коските и очни болести.
