Нашата православна црква утре ги слави Светиот цар Константин и царицата Јелена
Празникот на императорот Константин и неговата мајка царицата Елена е востановен затоа што царот Константин со Миланскиот едикт во 313 година им дал слобода на вероисповед на христијаните и го прекинал нивното прогонство, па црквата решила оваа римска империјална двојка да ја прогласи за светци.
Со доаѓањето на тронот, царот Константин добил тројца непријатели: тиранинот Максентиј во Рим, Скитите на Дунав и Византија.
Пред судирот со Максентиус на небото се појавил светлечки крст што бил знак на победа. Според неговата наредба, бил направен голем крст кој го носел пред неговата војска. Како што објавило небото, борбата завршила со негов триумф.
Веднаш во 313 година, Константин го издал Миланскиот едикт, со кој завршил прогонството на христијаните. А по победата над Византија изградил прекрасен град на Босфор и го нарекол Цариград.
Верата постојано го придружувала… Откако се разболел, го повикале апостолите Петар и Павле и му рекле дека епископот Силвестер го крштева. Тој ги послушал и бил исцелен.
Константин се поврзува и со свикувањето на Првиот вселенски собор во Никеја во 325 година – поради раздорот во Црквата предизвикан од појавата на еретикот Ариј. Ереста била осудена на Собранието и било воспоставено православието.
Света Елена исто како нејзиниот син се борела за Христовата вера. Го нашла Светиот Крст Господов, ја изградила црквата Воскресение на Голгота и бројни цркви на Светата земја.
Таа умрела во 327 година, а царот Константин умрел 10 години по смртта на мајка му – во Никомидија во 337 година. Погребан е во црквата на Светите апостоли во Константинопол.
Поради името на царицата, се смета дека ова е важен ден за сите жени по име Елена (Јелена).
Обичаи и верувања
На овој ден, се верува, треба да се оди во црква и да се запали свеќа за мачениците кои ги дале своите животи во одбрана на христијанството. Обичајот вели дека трипати треба да се миеме со света црковна вода и дека ќе го исчистиме телото и ќе се излечиме од болести.
Со празникот се поврзува оваа молитва:
„Го видов крстот на твоето лице на небото, а Павле не беше повикан од човек, туку кај царевите, твојот апостол, Господи, владетелскиот град во твоите раце го стави: спасувај го секогаш во мир, со молитвите на Богородица, единствениот човекољубец. Амин!”
