Постот, дури и повремено, освен што помага за слабеење, го спречува и ризикот од болести како рак и дијабетес.
Д-р Валтер Лонго, директор на Универзитетот за долговечност на Универзитетот во Јужна Калифорнија, го истражува процесот на стареење и е особено заинтересиран за тоа како да се намали ризикот од болести кои често се појавуваат со возраста, како што се ракот и дијабетесот.
Валтер не само што го проучува постот, туку е негов верен поддржувач. Волтер се придржува до строга диета и го прескокнува ручекот за да одржи идеална тежина. Покрај тоа, тој пости седум дена на секои шест месеци.
Висок, тенок и полн со енергија, овој Италијанец е вистинска инспирација за оние кои сакаат да ги знаат придобивките од постот.
Тој е воодушевен од постот бидејќи неговото истражување и истражувањата на други луѓе покажале неверојатно позитивно влијание врз здравјето – кога телото гладува, дури и на многу кратко време, се лансираат таканаречените гени за поправка на телото, што носи долгорочни придобивки.
“Постојат многу докази дека интермитентно и периодично постење може да доведе до долготрајни промени против стареењето и болестите. Дваесет и четири часа по постот сè се превртува наопаку.
Дури и ако земете коктел од лекови, многу силни лекови, ефектот никогаш нема да биде толку добар како постот. Убавината на постот е што се во него е координирано“, тврди тој.
Повеќето од претходните студии беа направени на глодари, што ни даде увид во тоа какви молекуларни процеси се случуваат за време на постот. Во една студија од 1945 година, стаорците постеле еднаш на секои четири дена, еднаш на секои три и еднаш на два дена.
Колку почесто постеле, толку им бил подолг животниот век на стаорците, а не биле ни физички закржлавени. Оттогаш, бројни студии го потврдија ова првично знаење.
Но, зошто постот помага? За каков механизам станува збор?
Како пример, Волтер нуди генетски модифицирани глувци познати како џуџести или Ларон глувци, кои, и покрај нивната големина, живеат неверојатно долго. Нивниот животен век е до четири години, што е дури двојно повеќе од просечниот глушец.
Сепак, она што е фасцинантно не е животниот век на глувците Ларон, туку дека тие остануваат неверојатно здрави во текот на нивниот долг живот. Тие не боледуваат од дијабетес, рак, а кога ќе умрат невозможно е со обдукција да се најде точната причина за смртта. Тие само умираат.
Причината што се мали и долгорочни лежи во генетската модификација, па затоа нивните тела не реагираат на хормонот ИГФ-1, односно факторот на раст. Овој хормон влијае на растот на речиси сите клетки во телото, и ги одржува активни.
Потребна ви е одредена количина во младоста, додека се развивате, но во подоцнежниот живот само го забрзува стареењето и ризикот од рак. Валтер го опишува како постојано максимално притискање на педалата за гас, односно форсирање на автомобилот.
„Замислете дека наместо повремено да го носите автомобилот во гаража и да му ги заменувате деловите, вие постојано го терате. Секако дека ќе се расипе“, тврди Волтер.
Неговата цел е да открие како можете да возите што е можно подолго и што побрзо, додека уживате во животот. Тој смета дека одговорот е во повремениот пост.
