Нашата православна црква и нејзините верници денес го слават Свети апостол Андреј, првиот Христов следбеник.
Тој пострадал на крстот, поради неговата посветеност на новозаветната вера. Се празнува како празник за крштевање. Како прв Христов апостол наречен првоповикан, Свети Андреј бил постар брат на Светиот апостол Петар и ученик на Свети Јован Крстител.
Тој бил апостол на Константинопол и Русија, светец-заштитник на Руската империја и домот на Романови. Го проповедал Евангелието во Византија и Тракија, во дунавските земји, а потоа и во Русија и околу Црното Море, во Епир, Грција и на Пелопонез.
Таму пострадал, бил распнат на кос крст, додека на насобраниот народ го проповедал христијанството и се молел на Бога до својата смрт.
Делови од неговите мошти се наоѓаат во Константинопол, Рим, Москва и Грција. Како што ги исцелувал сиромашните и болните во текот на својот живот, така и неговите чудотворни мошти им помогнаа на многумина. И денес косиот крст се нарекува Андрејин по крстот на кој бил распнат.
Се слави како куќна слава, поради Божиќните пости, секогаш со посна трпеза, годинава намалена, со примена на епидемиски мерки.
Семејството Караѓорѓевиќ овој празник го празнува уште од времето на Првото српско востание, а го вовел водачот Караѓорѓевиќ, кој му се заветувал на свети Андреј во 1806 година, по ослободувањето на Белград од турската власт.
Според народните верувања, Свети Андреј разговара со големите животни и се смета за нивен заштитник. Тој зборува со нив, а тие му се покорни.
Некогаш мечкарите го славеле празникот на Свети Андреј, верувајќи дека овој светец ги скротува мечките како кучиња и дека патува низ светот јавајќи на овој ѕвер.
Се верува дека мечките на тој ден не им штетат и не ги допираат луѓето, па затоа не треба да ги ловите тогаш. На овој ден треба да се јаде пченка.
