Православните верници денеска го слават празникот на 42-те Аморејски маченици кои објасниле зошто Бог ни дава маки
Тоа биле сите војводи на византискиот император Теофил. Така, кога царот Теофил ја изгубил битката против Сарацените околу градот на Аморејците, Сарацените го зазеле градот и заробиле многу христијани, вклучувајќи ги и овие војводи.
Останатите христијани биле или убиени или продадени во ропство, а војводите биле фрлени во затвор каде што биле седум години. Муслиманските водачи дошле неколку пати да ги посоветуваат да ја прифатат верата на Мухамед, но војводите не сакале да го слушнат тоа.
Кога Сарацените им рекле на војводите дека Мухамед е вистински пророк, а не Христос, војводите ги прашале: Ако двајца се расправаат за една нива, е еден од нив рече: тоа е моја нива, а другиот рече не е туку моја е, при што еден од нив има многу сведоци, дека е негова нивата, а другиот да нема сведок освен себе, што би рекле, чија е нивата?
Сарацените одговориле – Навистина, оној кој што има многу сведоци!
Право пресудивте, – одговориле војводите. Така е и со Христос и Мухамед. Христос има многу сведоци, стари пророци, кои и вие ги признавате, кои сите сведочат за Него од Мојсеј до Јован Крстител, а Мухамед сам сведочи дека е пророк, а нема сведоци.
Сарацените се засрамиле, но потоа повторно се обиделе да ја одбранат својата вера вака – Дека нашата вера е подобра од христијанската се гледа по тоа што Бог ни ја дал победата над вас, а ни ги подарил најдобрите земји во светот, и царство многу поголемо од христијанското.
Бог понекогаш им дава победа на христијаните, а понекогаш маки и страдања, за да ги исправи и доведе до покајание и очистување од гревовите.
На тоа војводите одговориле – Ако е така, тогаш идолопоклонството на Египет и Вавилон и Елинизмот и Рим, како и огненото обожавање на Персија, би биле вистинска вера, бидејќи некогаш секој од овие народи ги победил другите и владеел над нив.
Очигледно е дека вашата победа и сила и богатство не ја докажуваат вистинитоста на вашата вера. И знаеме дека Бог понекогаш им дава победа на христијаните, а понекогаш им дава олеснување на страдањата и маките, за да ги исправи и да ги доведе до покајание и очистување од гревовите.
По седум години биле исечени, во 845 година. Нивните тела биле фрлени во реката Еуфрат, но тие испливале на другиот брег, каде што христијаните ги собрале и чесно ги погребале.
Молитва
Твоите маченици, Господи, во своите страдања примија непропадлив венец од Тебе, Боже наш, зашто, имајќи ја Твојата помош, ги победија мачителите и ја уништија немоќната дрскост на демоните: спаси ги нашите души со нивните молитви.
