Верниците на нашата православна црква денеска празнуваат божиќни поклади, со кои се најавува големиот Божиќен пост.
Божиќните поклади се национален празник чии корени се пагански и поврзани со празнувањето на култот на Сонцето. Како и празникот на крштевањето, во христијанската традиција е прифатено и славењето на заштитникот на огништето.
Така денес покладите најмногу се поврзуваат со почетокот на христијанското празнување на некој пост во текот на годината. Божиќните поклади паѓаат во пресрет на почетокот на Божиќните пости.
Народни обичаи на Божиќните поклади
Покладите се ден на простување и радост, па пожелно е да се помириме со сите со кои сме се скарале, за постот да го започнеме „исчистени“.
За нив се карактеризираат и маскирани поворки, најчесто млади луѓе, кои поминуваат низ улиците, пеат, ѕвонат и прават врева за да ги избркаат злите сили. Маскирани поворки, популарно се познати кај народот, и на нив им подаруваат месо, сланина, колачи…
Се палат големи обредни огнови „олалије“ кои ритуално се прескокнуваат или околу нив се игра круг за инат на злото.
Луѓето во некои делови кај нас веруваат дека на овој празник вештерките и останатите демони посебно се собираат и окупираат околу покладната вечера околу куќата.
Затоа по вечерата врзуваат синџири во куќата, ги фрлаат лушпите од поединечните јајца во оган, ги тријат табаните со лук, а децата пред спиење облекуваат превртени пижами и маици.
Додека го прават тоа, ги кажуваат следните зборови: „Вештерка како конец, во мене заби како колец“.
