Денеска започнува Петтата недела од Великиот пост, Чесен, Велигденски пост – Преподобна Марија Египетска или Глувна
Постојано водејќи ги православните христијани во текот на Четириесетте кон осветувачките подвизи на постот и покајанието, Црквата во петтата недела на богослужбата ги утешува и ги охрабрува оние кои постат со тоа што веќе поминале половина од постот, а инсистира на тоа дека ние „кои го преполовивме светиот пат на постот треба радосно да одиме кон идното воскресение“.
Во петтата недела Црквата продолжува да нè потсетува дека ние, паднатите во грев, сме слични на заробените и ни заповеда да се надеваме на милоста Господова, умножувајќи ги побудите на крајот од сцената на постот кон несмален богоугоден живот.
„Повикај кон Христа Бога, кој беше распнат заради тебе, вели Црквата и кој доброволно ги прими раните: чувај ме, Господи, и спаси ме.” Светите химни кои Црквата и денес ги пее на богослужбата во петтата недела ги примиле во VII и VIII век Софрониј Ерусалимски, Андреј Критски и Студит – Јосиф и Теодор.
Во трите дена од петтата седмица: четврток, сабота и Велигденскиот ден, Црквата на верниците посебно ги поттикнува кон делата на побожност. Во четврток на утринската богослужба црквата ќе го опее целиот Велики канон на свети Андреј Критски и житието на Пресвета и преподобна Марија Египетска.
Од тие причини читањето на канонот на свети Андреј Критски во четврток, петтата недела од Великиот пост, се нарекува и Стоење на Египетската Марија.
На Велигденскиот ден од петтата недела од Великиот пост, непоколебливо поттикнувајќи ги верниците на вистинско покајание со кое се постигнува Царството Божјо, Црквата учи дека Царството Божјо не е храна и пиење, туку правда и свето воздржување преку приказната за богаташот и Лазар.
Затоа во него ќе влезат само оние што даруваат добра од своите ризници во рацете на сиромашните.
Заедно со ова учење, за да ги поттикне духовните работници, Црквата ја усовршува службата на Светата и преподобна Марија Египетска, покажувајќи го во неа образецот на вистинското покајание и на тој начин покажува колку е голема и неискажлива Божјата милост и љубов кон оние кои искрено сакаат да се одвратат од нивните престапи.
Во својот живот Марија Египетска обединила и пројавила две крајности – бездната на гревот и висината на побожноста и доблеста. Во годините на младоста, окупирана со искушенијата на пороците, таа поминала седумнаесет години во грев, за да се врати во Црквата како изгубена овца со силата на Божјата благодат.
На повикот на Црквата, Марија, која не се грижела за Божјите заповеди и која го помрачила ликот Божји во себе, благодатно се обновила со божествена промисла.
Таа е родена во Египет и веќе на дванаесет години го почувствувлаа предизвикот на странскиот закон кој војувал во нашите екстремитети и занемарувајќи ја љубовта на нејзините родители, побегнала од нивниот дом во Александрија, во бурното и широко поле на светот, на пазарот на пороци.
Не наоѓајќи доволно задоволство во градот, каде што приливот на луѓе е содржан во безброј личности желни за телесни задоволства, Марија решила да го разноличи својот развратен живот патувајќи во Ерусалим, заедно со приврзаниците кои патувале до Воздвижението на Животворниот Крст на Господ.
За време на своето патување и по пристигнувањето во Ерусалим, таа продолжила да тоне сè подлабоко во бездната на развратот до самиот празник. Се чинело дека не и останала помош за да ја извлече од длабочините на гревот.
