Приказната за лавот и овцата – единствен услов за среќа во животот е да останете свои! Време е да си ја вратите самодовербата и вербата во себе…




Во текот на животот се соочуваме со разни мисии, бури, моменти на радост, цели, бараме среќа, но на овие различни патишта најважно е да го зачувате вашето вистинско „јас“. Само кога човек е автентичен може да има самодоверба, сила и да ги оствари соништата во животот.
Од друга страна, кога ја губиме нашата вистинска природа, стануваме слаби, ранливи и неспособни да ги искористиме нашите таленти и способности. Оваа приказна зборува за тоа колку е важно да го зачувате вашето „јас“ и да останете верни на себе:




Еднаш многу мал лав влегол во стадо овци. Не знаел дека всушност е лав, па почнал да живее како овца.
Овцата не можела да биде сама и секогаш била во стадото – а тој бил во стадото; овците не ловела и јадела трева – а тој јадел трева; овците се плашеа од секоја опасност и биле слаби – и тој така се чувствувал.




Со текот на времето, лавот пораснал и почнал да забележува дека се разликува од другите овци и дека воопшто не личи на нив. А овците му одговориле дека станал грешка на природата и понекогаш се случуваат такви отстапувања.
Секако, самиот лав не можел да помисли дека може да биде некој друг, бидејќи израснал покрај овци и живеел со нив. Но, еден ден во неговиот живот, сè целосно се сменило.




Стар лав отишол на лов да фати овци за појадок. И кога се вовлекол во стадото, се замрзнал од изненадување: го видел истиот млад и убав лав меѓу овците. Тогаш решил да го фати за да открие што се случило.
И кога младиот лав го виде овој стар лав, побегнал од него, зашто овците се плашеле од лавовите. Но, стариот лав успеал со голема тешкотија да го фати и тој му рекол:




– Зошто се плашиш од мене? На крајот на краиштата, ти си ист како мене!
Лавот го погледнал со уплашени очи, не разбирајќи ништо, а потоа стариот лав го однесол до барата и рекол:
Погледни го твојот одраз и погледни ме.




И кога лавот видел кој е тој навистина, почувствувал наплив на енергија непозната за него, која како да спиела во него. И после тоа, по целата долина се слушнал неговиот силен лелек – неговото поранешно поистоветување со овците беше целосно заборавено.
Поуката од оваа приказна е дека секој човек понекогаш ја заборава својата вистинска природа и мисли дека е слаб, зависен и не може да застане на свои нозе. Но, ова е само илузија од која треба да излеземе.




Има огромен потенцијал во секој од нас да може да се исполни себеси и својата мисија во овој живот. Затоа е важно секогаш да бидете свои и да се прифаќате себеси со сите предности и недостатоци.
Погледнете го вашиот одраз во огледалото и сфатете ја моќта што ја имате во себе – таа е скриена во вас и може да ви донесе големи нешта.






