Утре е Свети вмч. Димитриј Солунски – Митровден – ден кога се отвора небото за да ни се остварат желбите за следната година и за успешна зима.
Митровден е исполнет со многу предвидувања за зимата и за годината што предстојат: ако месечината е полна – полна ќе биде и кошницата со мед и пчелите ќе се ројат.
Вечерта пред празникот, овчарите фрлале стап во шталата. Ако следното утро овците лежеле на неа, се сметало дека зимата ќе биде долга, тешка и студена.
Карактеристично е и ритуалното гатање на првиот гостин што ќе стапне во домот / придружник /, дали гостинот е добар и богат, таква ќе биде годината.
По стар обичај, на именден се оди непоканет и се носат бели цвеќиња за именикот за да биде добра зимата. Цветовите се обвиткани со црвен конец за да ги одржуваат имењаците здрави во текот на целата година.
Легендата вели дека заедно со својот брат ги запалиле Света Гора и манастирите на Света Гора, па три години ги фрлиле на морското дно, а нивните тетки Света Петка и Света Неделја ги молеле Бога и Богородица да го пуштат.
Друго предание го претставува Свети Димитриј како брат близнак на Свети Ѓорѓи. За време на нивниот живот, браќата се разделиле, патувајќи низ светот во различни правци.
Ѓорѓи му се заколнал дека ако види крв како капе од покривот, тогаш е мртов. По некое време Димитар видел како капе крв од покрив и отишол на страната на светот на Ѓорѓи.
Таму нашол змеј што го изел Ѓорѓи. Димитар го прегрнал змејот и тој му ја дал душата на Ѓорѓи. Потоа двајцата ги јавнале своите коњи и полетале во рајот. Таму братски ја поделиле годината – за Свети Ѓорѓи летото, а за Свети Димитриј – зимата.
Во народното предание, кога Свети Димитриј дошол кај коњот, од неговата брада почнал да паѓа снег, односно дошла зима и студ. Во сабота спроти Митровден се прави Митровденска задушница – на која за спомен се дели пченица и колачи.
Од Митровден до Ѓурѓовден и од Ѓурѓовден до Митровден – вака порано ги групирале годишните времиња. Границата меѓу годишните времиња била од земјоделска природа.
Времето од Митровден до Свети Никола народот го нарекува „Сиромашко лето“. Околу празникот Свети Димитриј завршува изградбата на нови куќи.
Традиционално, сопствениците ги дарувале ѕидарите, а баш мајсторот кажувал столарски благослов за здравје и благосостојба во новиот дом.
Обичајот налагал сопствениците на новата куќа да заколат бела овца и да го поканат целото село да ја осветат куќата. Поради оваа причина, овој ден го слават и градителите.
На денот на светецот, сопствениците ги исплаќаат и ги распуштаат работниците, овчарите и сточарите ангажирани од Ѓурѓовден. На некои места овој празник се нарекува разпуст, а во најгрижливите ратаи сопствениците донирале нова облека, овен или јагне.
Ако месечината е полна ноќта пред празникот, посакајте си здравје и благосостојба во наредните месеци. И сето ова ќе се оствари!
Затоа што е важно да веруваме, да сакаме и да се надеваме на најдоброто.
